Digitalisering

Accountant tussen bits en bytes: 'wie controleert de algoritmes?'

Als het over de toekomst van de accountant gaat, is iedereen het over één ding eens: digitalisering is het kernwoord. Maar wat betekent dat nou echt voor de ontwikkeling van het vak? In het kader van de visievorming organiseerde de NBA een themasessie over bits en bytes, voorafgaand aan de ALV.

Marc Schweppe

Onderzoeker Frank Verbeeten (VU) gaf een inkijkje in de resultaten van recent onderzoek onder accountants in business naar ontwikkelingen in de financiële functie. Robotics en data analytics zullen snel terrein winnen. Niet verwonderlijk, want met robotics gaat een bedrijf “van 5.000 naar 500.000 facturen per fte”, aldus Verbeeten. Organisaties die robotics toepassen kennen lagere kosten voor de financiële functie; organisaties die data analytics gebruiken zijn effectiever in hun financiële functie.

Slimmeriken

De financieel professional van de toekomst moet een schaap met vijf poten zijn.

Grootste probleem is vooral om de slimmeriken te vinden die de weg hierheen kunnen realiseren: de ‘kwalitatieve capaciteit’, nodig voor de invulling van het proces. Jongere financieel professionals hechten wel meer waarde aan competenties op het gebied van data-analyse; data skills nemen snel af bij toename van de leeftijd. Om de juiste specialisten te vinden is niet eenvoudig. De financieel professional van de toekomst moet een schaap met vijf poten zijn. En opleidingen blijven achter, al biedt de RC-opleiding inmiddels meer ruimte voor data analytics. “Als we niet uitkijken staat finance straks aan de zijlijn”, waarschuwde Verbeeten.

Themasessie ALV (19 juni 2017) 2 Verbeeten 640px

Joris Joppe, zelf actief in data-analyse en als ‘referent’ ingezet om iedere bijdrage van commentaar te voorzien, deed na het betoog van Verbeeten een kleine steekproef met de zaal: “wie is er zelf al bezig met robotics?”. Terwijl iedereen het graag over robotisering heeft, ging er van de ruim honderdvijftig deelnemers welgeteld één hand omhoog. Die ene hand kwam van een AiB-er van de beroepsorganisatie zelf; wellicht omdat het onderwerp in het kader van de toekomstvisie nogal eens op de NBA-agenda staat.

Voor het block gezet

Als een ‘generale repetitie’, zo voelde de presentatie ‘De accountant voor het block gezet’ voor Aukje Wijnen en Mike van Bergen, twee studenten van Hogeschool Avans in Den Bosch. Daags na het NBA-event moesten ze hun scriptie over de ins en outs van blockchaintechnologie namelijk aan de hogeschool presenteren.

De rekenkracht van één bitcointransactie kost vierduizend keer meer energie dan een betaling via creditcard.

Is alles wat er in de blockchain staat ook automatisch de waarheid, zo vroegen zij zich af. Het duo zag zorgpunten rondom de toepassing van blockchain ten aanzien van transparantie, governance en identiteit. En wat te denken van duurzaamheid: de rekenkracht van één bitcointransactie kost vierduizend keer meer energie dan een betaling via creditcard.   

Joppe, die de zaal uitnodigde de scriptie vooral eens te lezen, herkende een afwachtende houding ten aanzien van blockchain. En zo hard gaat het in de praktijk ook nog niet. Hij deed een oproep om druk uit te oefenen op de betrokken softwareleveranciers.

AI

Volgens Angelique Koopman, partner audit innovation bij Baker Tilly Berk, helpt het inzetten van op algoritmen gebaseerde tools binnen de auditpraktijk om de afwegingen van accountants beter te onderbouwen. In dat verband verbaasde ze zich over de miljarden die bijvoorbeeld gemoeid zijn met transfers in de voetbalwereld, “bijna geheel gebaseerd op onderbuikgevoel”.

‘Als er techniek is die er voor zorgt dat ik mijn werk beter kan doen, dan wil ik die gebruiken.’

Koopman doet momenteel promotieonderzoek aan Tilburg University, gericht op verhoging van de controlekwaliteit in een digitale omgeving. Haar onderzoek naar Redesigning the Audit in an Age of Digitization belicht elementen als data analyse, process mining en artificial intelligence. Digitale technieken herkennen patronen die je als mens mogelijk mist, transacties die op ongebruikelijke momenten plaatsvinden of journaalposten die kunnen wijzen op fraude. Ook ‘olifantenpaadjes’ binnen organisaties komen daarmee in beeld. Hoewel Koopman president Kennedy citeerde, die de mens omschreef als “de meest bijzondere computer van allemaal”, zou zij niet meer zonder data analytics willen. “Als er techniek is die er voor zorgt dat ik mijn werk beter kan doen, dan wil ik die gebruiken”. Wat haar betreft is het geen kwestie van wel of niet willen innoveren. “Het is kiezen voor interesse in artificial intelligence, of eindigen in een museum.”

Speeltuin

‘De mens is nog steeds nodig, maar het werk gaat wel flink veranderen.’

Martin de Bie, adviseur innovatie bij 216Lab (onderdeel van 216 Accountants), omschreef zichzelf als “werkzaam in een speeltuin van innovatie”. 216 is eerder ontstaan uit het verzelfstandigen van de mkb-praktijk van KPMG. De Bie erkende dat de organisatie nu nog veel energie moet steken in het toekomstbestendig maken van zichzelf. Veel bestaande functies zijn geschrapt, het partnermodel is ingeruild voor een ‘spotify’-achtig organisatiemodel. “Alle werkprocessen worden opnieuw beschreven, geen leverancier is voor ons meer heilig”, aldus De Bie. “De mens is nog steeds nodig, maar het werk gaat wel flink veranderen”.

Themasessie ALV (19 juni 2017) 3 De Bie 640px

Nieuwe boekhoudpakketten worden meer en meer gebaseerd op robotics en andere partijen knagen graag aan de bestaande dienstverlening van accountantskantoren, waarschuwde hij. Zo biedt de Rabobank met Tellow een nieuwe boekhoudapplicatie, met name gericht op zzp-ers. “Dat raak je het eerste kwijt. En financieringsaanvragen kunnen zij ook beter dan accountants”. De Bie wees ook op IBM-computer Watson, die in de VS inmiddels wordt gebruikt voor het geven van belastingadvies. “Iedereen kan voorspellen, maar de toekomst ligt in jouw verandering”, zo stelde de 216-adviseur. Twee dagen na de bijeenkomst maakte 216 bekend dat het een deel van de standaarddienstverlening gratis gaat aanbieden.

Panel

Wat betekent digitalisering voor de beroepsgroep: individueel, op kantoorniveau en voor het beroep als geheel? Dat was de centrale vraag tijdens de afsluitende paneldiscussie van de bijeenkomst, waarvoor de eerdere sprekers gezamenlijk aanschoven. Verbeeten meende dat analytics en robotics veel sneller gaan dan blockchain, dat hij nog even wilde afdoen als “technologie in de speeltuinfase”. Ook volgens De Bie staat blockchain nog in de kinderschoenen, al werkt de horeca inmiddels wel met betalingen in bitcoins. Mkb-adviseur Jan Wietsma waarschuwde in dat verband dat hypes zoals blockchain toch opeens hard kunnen gaan: “in de periode waarin je er niks over hoort, gebeurt er het meest”.

De aanwezigen onderkenden dat niet aanhaken bij alle veranderingen vooral in de mkb-praktijk een probleem wordt. Klanten veranderen, jonge accountants worden opgeleid met veel meer kennis van it-gerelateerde zaken, het aantal it-specialisten binnen accountantskantoren gaat sterk groeien. Koopman gaf aan dat innovatie het beste verloopt via pilots in samenwerking met klanten, om te bezien wat daar uit komt. “Iets in de praktijk meteen toepassen, dat werkt niet”.

Themasessie ALV (19 juni 2017) 1 640px

De zaal vroeg zich af hoe vernieuwing van het accountantsberoep past binnen de huidige regelgeving. “Je wordt geremd door het keurslijf van ons vak”, aldus één van de aanwezigen. “De COS zegt niks over bitcoins.” Koopman stelde dat innoveren binnen haar organisatie gebaseerd is op bestaande richtlijnen en wordt gedreven vanuit vaktechniek. “Het past binnen de standaarden, daar moeten we ons aan houden.” Tegelijk gaf ze toe dat er nog geen pasklaar antwoord is op alle technologische en ethische vragen die de digitalisering met zich meebrengt. “Moeten we straks ook de drie wetten van de robotica van science fictionschrijver Isaac Asimov opnemen in onze regels?”, vroeg Jacques Urlus (NBA) zich af.

Discussieleider Robert Mul (NBA) refereerde bij de afronding aan het verdere verloop van het visietraject binnen de NBA, dat nu gericht is op het verder verdiepen van thema’s. Hij waarschuwde nog eens dat de technologische ontwikkelingen hard gaan en vragen om vertaling naar de dagelijkse praktijk: “Wie gaat de algoritmes controleren?”

Marc Schweppe is hoofdredacteur Accountant en Accountant.nl.

Gerelateerd

10 reacties

Glenn Mungra

Ik heb er nogmaals over nagedacht en kom tot de conclusie dat er ook sprake moet zijn van een intrinsieke evaluatie van de algoritmische controle zelf.
Daartoe is echter een denkkader nodig en neem ik daarom het volgende aan:
- wij kunnen de werkelijkheid ordenen via 2 datasets: goede resp. foute data. Dat betekent dat je de data (op een abstract niveau en daarmee als een weergave van de data op het fysieke niveau) eenvoudig kunt sorteren, ordenen, groeperen, analyseren etc., zodanig dat je efficient kunt berekenen tot welke van de 2 sets het onderhavige datapunt behoort.
- wij kunnen van deze datapunten de begrenzing aangeven: iets behoort (ondubbelzinnig maar niet persé exact, want dat kan ook in meer of mindere mate) tot één van de 2 sets goed of fout als het (positief of negatief) voldoet aan 1 of meer eigenschappen.
- De dimensie voor de data kan ruimtelijk gezien een 2-dimensionaal vlak zijn, waarbij de data in een plat vlak binnen de contouren van bepaalde grens-punten moeten blijven, maar dat zou t.z.t. ook uitgebreid kunnen worden tot meervoudige eigenschappen en dynamische veranderingen in de tijd.
- De controle kunnen wij definieren als een functie met een bepaalde uitkomst - de 'ist' - en de gewenste uitkomst definieren wij als de 'soll'.
- via zo'n functie kunnen wij een kwalitatief doel van de controle in kwantitatieve vorm aangeven (bijv. een gewenste uitkomst evt. gewogen met een bepaalde zekerheid) om zo de afwijking tussen de uitkomst van de controle en het gewenste doel per 'controle'-alternatief te bepalen.
- Op die manier moet het mogelijk zijn om de schaduwprijs van verschillende controle-alternatieven te berekenen aan de hand van de 'optimale' uitkomst in een set van vergelijkingen.
- Via een schaduwprijs (Ref: https://en.wikipedia.org/wiki/Shadow_price) en optimalisatietechnieken zou je kunnen nagaan: wat kost het meer om zekerder te zijn van de uitkomst?, wat bespaar je als je slechts genoegen neemt met de vaststelling dat iets binnen minder strikte grensen valt? (benadering), of kun je toestaan dat de eigenschappen binnen discrete grenzen mogen afwijken van de gemiddelde typerende eigenschappen voor goed of fout (Ref: https://en.wikipedia.org/wiki/Mean_field_theory).
- Het probleem van causale interdependenties zal wel opgelost moeten worden bijv. via een stelsel van vergelijkingen, waarbij aan de rechterkant van de vergelijking expliciet rekening gehouden wordt met constanten voor 'slack' (speling, vrijheidsgraden).
(Ref: https://en.wikipedia.org/wiki/Maxwell%E2%80%93Boltzmann_distribution)

Op die manier moet het volgens mij uiteindelijk mogelijk zijn om algoritmisch te bepalen of de controle voldoet aan 'optimale' kwaliteitseisen. In theorie zou je in de toekomst hiermee mogelijk ook de evaluatie van de controle algoritmisch kunnen automatiseren.

Willem Gravesande

In aanvulling op m'n reactie van vandaag, zie ook het artikel in NRC van vandaag op nrc.nl/nieuws/2017/08/22/lees-dit-stuk-zegt-uw-iphone-hoe-maakt-apple-die-selectie-12612945-a1570627

Willem Gravesande

De gouden standaard op het gebied van controleerbaarheid van algoritmes is natuurlijke open source.

Het is echter teleurstellend om te zien dat Unix en Linux en de daarbij behorende open source algoritmes en applicaties steeds meer worden verdrongen door closed source operating systemen en bijbehorende closed source applicaties.

Bij apps (IOS en Android) met bijbehorende app stores gaat het nog een stap verder. IOS en Android applicaties met bijbehorende algoritmes kunnen alleen worden gedistribueerd met een elektronische handtekening welke alleen door de maker van het ontwikkelgereedschap (Apple, Google) gegenereerd kunnen worden. Dit te vergelijken met dat je als boer je produkten alleen aan Albert Heijn mag leveren.

Van dit zeer serieuze probleem zijn maar erg weinig mensen goed doordrongen. Apple en Google hebben met hun IOS en Andoid platforms met bijbehorende app stores een absoluut monopolie verkregen op apps en de daarbij behorende informatie vergaring. Open source apps zoals Ubuntu Touch zijn verwaardeloosbaar ten opzichte van IOS en Andoid.

Glenn Mungra

Nog 2 opmerkingen:
1. Het voorgaande ging bijna alleen over post-algoritmische controle. Maar er is ook behoefte aan een pre-algoritmische controle: zonder controle vooraf zou het systeem bijv. ook geïndoctrineerd kunnen worden m.b.v. met valse data (iets vergelijkbaars zie je tegenwoordig ook bij de beïnvloeding van de opinie van mensen met extremistische opvattingen of het initieren van sociale media hypes of bij massale cyber-aanvallen); anders ontstaat het risico dat het vermogen om de (algoritmisch) juiste beslissing te nemen o.b.v. de juiste data is gecompromiteerd.

2. Met de geannoteerde corpus bedoel ik eigenlijk ook een corpus van meta-kennis (met bijbehorende kennis extractiesystemen). Die meta-kennis moet (eigenlijk) meerdere dimensies hebben en één van die attributen voor een dimensie kan de annotatie voor een risico indicatie bevatten (waarmee bijv. ook een indicatieve risicomap van posten in de administratie of van posten in de jaarrekening gemaakt zou kunnen worden). Daarmee zou je de inschatting door de accountant minder afhankelijk kunnen maken van subjectieve onderbuik gevoelens en ervaringen.

Glenn Mungra

Ik heb er nogmaals over nagedacht en ik kom nu tot de conclusie dat beide opties in de toekomst toch wel mogelijk zijn (recursief de audit trail volgen en/of testen van de werking m.b.v. een speciale dataset).

Maar daarvoor hebben we dan wel eerst een corpus of taxonomie voor ons vakgebied nodig, die er nu nog niet is, v.z. ik weet.

Wat bedoel ik daarmee? Ik bedoel het volgende:
- Een dataset die vrij toegankelijk is voor iedereen (zonder beperking door licenties), zodat collaboratieve ontwikkeling en benutting van de corpus mogelijk is ;
- een dataset met uitgebreide annotaties volgens een algemeen geaccepteerde en uitwisselbare standard format (een xml extensie);
- de annotaties zijn verrijkingen van betekenissen en structuren die door de gezamenlijkheid van samenwerkende gebruikers wordt aangebracht (bijv. synomiemen, causale verbanden, attributen entiteitnamen en onderlinge relaties bijeengebracht uit andere corpora);
- de verrijking vindt handmatig plaats m.b.v. van een annotatietool (bijv: http://brat.nlplab.org/) of via een geautomatiseerd leersysteem;
- zodanig dat m.b.v. de corpus de uitkomsten van en beweringen uit algoritmische processen getoetst of zelfs handmatig gecontroleerd kunnen worden;
- een dergelijke corpus zou zelfs de kennis kunnen bevatten die we op dit moment alleen nog maar met grote moeite uit betaalde cursussen en eigen ervaringen kunnen halen.

Willem Gravesande

@Frans Kersten 3 juli 2017

Quote: "Welke auditor heeft ooit de formules in Excel gecontroleerd voordat hij deze ging toepassen?"

Gode vraag. Andere vraag: Welke auditor controlleerd de algoritmes welke gebruikt worden bij Automated trading systems [https://en.wikipedia.org/wiki/Automated_trading_system] op de Beurs ?

Glenn Mungra

Ik heb er nogmaals over nagedacht en kom tot de conclusie dat de eerder aangeven oplossing (een audittrail bewaren) uiteidelijk niet haalbaar of te kostbaar zal zijn.

Een andere oplossing is om het systeem zelf de test te laten doen. Dat is alleen mogelijk als je de werking van de algoritmes kan testen m.b.v. een geschikte dataset waarvan de uitkomst van tevoren en ondubbelzinnig vaststaat. M.a.w. je geeft het systeem wat testvoer ('de staat van de wereld') en je kijkt via de uitkomst of het in staat is de 'juiste toekomst te voorspellen'. Daarmee behandel je het als een 'black box' en verschuif je het probleem naar het vinden van de juiste testdata, simulatie van de realiteit o.b.v. een gegeven 'ist', vergelijken van de uitkomst met de 'soll' en het vaststellen van de beoordelings normen voor goede of foute uitkomsten.

Een dergelijke controle van de algoritmes staat overigens nog los van een geautomatiseerde (kwaliteits)controle, waarbij het systeem voortdurend zichzelf uitdaagt en confronteert met de laatste data over de realiteit en zichzelf verbetert m.b.v. zelfcontrole.

Het zwakke punt van deze oplossing is dat ik ervan uitga dat je recursief kunt redeneren, terwijl dat niet mogelijk is als specifieke data gaandeweg gewijzigd worden of niet bewaard worden. Je kunt dan hooguit zeggen dat (nu de 'komma verplaatst' is) op basis van de huidige stand van kennis en regels de huidige uitkomst geldig is.

Frans Kersten

1) Wordt het geen tijd voor een duidelijke definitie van 'robotics'? Ik kom nu bijdrage tegen waarin het scannen en inlezen van inkoopfacturen in de financiële administratie al 'robotics' genoemd wordt. Ik vind dit wat te simpel.
2) Welke auditor heeft ooit de formules in Excel gecontroleerd voordat hij deze ging toepassen?
[In een oude versie was de randomiser nog zodanig simpel dat deze werkte met een vaste 'seed' zodat deze steeds dezelfde beginwaarde kende. Is deze omissie ontdekt door een auditor of iemand anders?]

Glenn Mungra

Goeie vraag: “Wie gaat de algoritmes controleren?”

Ik denk dat dit (de controleerbaarheid van algoritmes m.n. bij zelflerende systemen) een element van onvervangbare interne controle is.

Voor algoritmes zal in de toekomst de eis gesteld moeten worden dat een menselijk navolgbaar spoor achtergelaten is, waaruit afgeleid kan worden op basis van welke regels de uitkomst van de redenatie berekend is.

Dat kan nog een probleem worden voor de volgende gevallen:
- de regelset verandert gaandeweg (voortgezette verandering van de regels binnen het denkmodel en van het denkmodel zelf, waardoor het terugredeneren verhinderd wordt, zonder het bijhouden van de verandering van de veranderingen)
- de dataset en hun context veranderen gaandeweg, waardoor de gegevens ontbreken om terug te kunnen redeneren (voortgezette verbetering van voorheen foute data: nieuwe gemiddelden, - drempelwaarden, - redeneerstappen en irrelevant geworden waarden leiden tot nieuwe uitkomsten van redeneerprocessen)
- de massaliteit en complexiteit en de grens van het menselijk vermogen leiden de facto tot afhankelijkheid van kant en klaar door het leersysteem bewaarde audit trails.

Willem Gravesande

In bijvoorbeeld "THE BLACK BOX SOCIETY The Secret Algorithms That Control Money and Information" van FRANK PASQUALE en "Weapons of math destruction: how big data increases inequality and threatens democracy" van Cathy O’Neil wordt een kijkje gegeven in de algoritmes en de consequenties van het gebruik van deze algoritmes.

Reageren op een artikel kan tot drie maanden na plaatsing. Reageren op dit artikel is daarom niet meer mogelijk.

Aanmelden nieuwsbrief

Ontvang elke werkdag (maandag t/m vrijdag) de laatste nieuwsberichten, opinies en artikelen in uw mailbox.

Bent u NBA-lid? Dan kunt u zich ook aanmelden via uw ledenprofiel op MijnNBA.nl.