Omar El Messaoudi

Als accountants zeggen dat ze meer toegevoegde waarde willen leveren door naar het bredere plaatje van een organisatie te kijken, moeten ze dat wel gaan doen, stelt Omar El Messaoudi.

Discussie Column

College(bank) van bestuur

De media stonden er afgelopen weken vol van: studenten van verschillende universiteiten die in opstand kwamen en zich uitspraken tegen de huidige ontwikkelingen in de wereld. Ook docenten en ander personeel sloten zich aan. Ik volgde vooral de ontwikkelingen rondom de UvA. Ik heb een binding met deze universiteit, omdat ik daar mijn opleiding tot accountant heb afgerond. Het waren mooie tijden. Ik mocht er les volgen van goede docenten. Maar de huidige situatie was vooral grimmig, met demonstraties en vervolgens enorme wagens met mannen in uniform bewapend met gummiknuppels. Het escaleerde. Vervolgens lees je dat het college van bestuur van de universiteit toestemming gaf voor dat optreden van de politie. Het eigen personeel en de studenten hebben daardoor het vertrouwen verloren in het huidige college van bestuur.

Ik wil hier de focus leggen op de rol van de accountant, van de  hierboven genoemde universiteit bijvoorbeeld. Stel dat wij omwille van de casus even van de berichtgeving uitgaan en die als waarheid bestempelen. Het college van bestuur heeft inderdaad ingestemd om de politie in te schakelen en greep vervolgens niet in toen de politie  met geweld het eigen personeel en de eigen studenten probeerde te verdrijven.

Ik denk even terug aan de collegebanken. Een college van bestuur is in Nederland het centrale bestuursorgaan van een hogeschool of universiteit. Zij bepalen in principe het reilen en zeilen van deze universiteit. Zowel op strategisch, tactisch als cultureel niveau. Zij horen de weerspiegeling te zijn van de universiteit, zou je kunnen zeggen. Mooie termen als Tone at the top en Leadership komen dan op. Deze termen blijven echter slechts termen, als ze niet juist in de praktijk worden toegepast.

Ik vraag mij dan oprecht af hoe de accountant van deze universiteit de wedstrijd aangaat. Hij komt vol passie binnen en krijgt vervolgens allerlei informatie voorgeschoteld, spreekt wat mensen, drinkt koffie met het college van bestuur en gaat aan de gang. Waarmee, zou je kunnen zeggen? Hebben de gebeurtenissen invloed op zijn controleaanpak? Worden de gedragingen van zo'n college van bestuur en de invloed op de rest van de universiteit meegenomen in het geheel, of staart de accountant zich alleen blind op de jaarcijfers? Is dit dan niet hét moment om je te laten gelden als accountant? Die extra toegevoegde waarde waarover we het altijd hebben tijdens mooie evenementen? Ik kan mij niet voorstellen dat je als accountant helemaal niets met de gebeurtenissen doet. De cijfers vloeien voort uit processen en input van mensen. Mensen die dan weer werken binnen een bepaalde cultuur, aangestuurd door zo'n bestuur. Als er bovenin een mankement is, sijpelt dat dan niet verder de gehele tent door?

Zou het anders zijn bij een commerciële tent? Stel dat we een autodealer nemen. Het personeel staakt, omdat ze vinden dat er te veel wordt gesjoemeld met de auto's die ze verkopen. Ze stoppen met werken en slaan wat tenten op nabij de garage. De eigenaar van de autodealer belt de politie en grijpt vervolgens niet in als de politie geweld toepast. Het personeel wordt van het terrein weggehaald. De volgende maandag kom jij als accountant vrolijk binnenstappen. Pak je de jaarrekening dan beet onder het genot van een kopje koffie, of is je aanpak ietwat veranderd?

Ik ben verder ook benieuwd hoe dit soort gebeurtenissen worden meegenomen in het hele ESG-verhaal. Rapporteren over duurzaamheid wordt steeds belangrijker en de accountant wil hierin een rol gaan nemen. Een element van ESG is social. Als bovengenoemde gebeurtenissen daar niet in terugkomen en de accountant daar niet op gaat letten, dan moeten we onszelf echt achter de oren krabben. Toch? Walk the talk. Als we roepen dat we steeds meer toegevoegde waarde willen gaan leveren door naar het bredere plaatje van een organisatie te kijken, dan moeten we dat wel gaan doen. Anders zijn we al gauw te vergelijken met een fata morgana: zodra het echt heet wordt, is er eigenlijk niks.

Ik ben tot slot benieuwd hoe andere accountants in de sector zouden omgaan met dit soort kwesties. Stel dat jij accountant bent van deze universiteit, hoe zou jij omgaan met deze gebeurtenissen? Ik hoop dat wij door middel van dit soort dialogen en casussen onze rol nog sterker kunnen maken.

Wat vindt u van deze column?

Reageer

Omar El Messaoudi is zelfstandig gevestigd registeraccountant en lid van de werkgroep Accounttech van de NBA.

13 reacties

Omar el messaoudi

Scherp Martijn. Mooie bijdrage.

Martijn de Kuiper

Mmmmmm

Ik denk niet dat het Omar alleen over het politieke standpunt gaat. Het gaat hem denk ik onder andere over het leiderschapsgedrag en wat je daardoor mag verwachten van een CvB, ook daar waar het wel gaat over de weerslag daarvan in een JR. Ik kan me heel goed voorstellen dat, als er een sentiment bestaat onder het personeel dat er niet geluisterd wordt naar hen, dat weerslag heeft op operationele processen en daarmee de financiële weerslag.

Dat daargelaten: de keuze of je wel of niet een klant bedient is natuurlijk ook ingegeven door politiek. Tenminste, als een organisatie uitgesproken antisemitisch of pro-russisch vinden we het prima om te zeggen: daar willen we niet mee geassocieerd worden.

Los van de accountant: een CvB dat echt de academische vrijheid en discussie propageert, zal proactief debatten moeten organiseren tussen voor en tegenstanders, transparant moeten zijn over hoe zij in de wedstrijd zitten, keuzes uitleggen en samen met studenten moeten kijken hoe ze met een bepaald sentiment omgaan. Je hebt namelijk te maken met de volgende generatie wereldverbeteraars. Die hebben een mening en willen gehoord worden.

Demonstraties ontstaan bijna nooit aan de keukentafel, maar vooral omdat zij die demonstreren al een tijdje het idee hebben dat er niet geluisterd wordt.

Peter Binder

Ik doel op de comments als reactie op de opinie voor de duidelijkheid.

Peter Binder

Ik vind de gegeven comments wat oppervlakkig. Is de accountant een robot dat slechts aan de hand van voorgeschreven templates en regeltjes moet acteren of gebruikt de accountant ook professional judgement om sitauties in te schatten en vast te stellen wat voor eventuele impact het heeft op de controleaanpak? Verder lees ik geen reactie op de vraag hoe het zit met rapportage inzake duurzaamheid. Vervallen dan weer in de oude eigen bubbel? Roepen dat we als vertrouwenspersoon fungeren richting het maatschappelijk verkeer maar in praktijk alleen vastklampen aan normen en standaarden.....

Arnout van Kempen

Een van de dingen die ik altijd zowel ingewikkeld als ook wel weer prettig heb gevonden aan het accountantsvak is dat je geen mening hoeft te hebben, maar grotendeels ook niet mee mag laten wegen, in je werk.

Persoonlijk heb ik een mening over wat in Israel, Gaza, West Bank gebeurt. Wie mij kent, wie alles leest wat ik schrijf (nee, dat doet niemand) weet zonder enige onzekerheid wat die mening is.

Maar ik heb in de accountantsopleiding wel een paar dingen geleerd:
1. NOOIT op de stoel van de ondernemer (of CvB) gaan zitten.
2. Het bestuur van de huishouding legt verantwoording af, de accountant controleert de betrouwbaarheid van die verantwoording. De accountant voegt in beginsel (ik ken de uitzondering uit de COS) geen informatie toe, anders dan inzake de betrouwbaarheid.

Dus wat die accountant persoonlijk ook vindt van wat op de UvA gebeurt, wat in Israel, Gaza en West Bank gebeurt, hoe die zaken met elkaar samenhangen, dat doet er niet toe in haar of zijn werk.

Moet de accountant NOCLAR toepassen? Natuurlijk. Maar wel naar de letter, en niet als excuus om alsnog vanuit een eigen opinie over politieke zaken iets te doen.

Moet de accountant onderzoek doen naar de tone at the top ihkv de control environment? Idem. Ja, maar binnen de grenzen van de opdracht.

Je zegt "Die extra toegevoegde waarde waarover we het altijd hebben...". Ik heb, gelukkig, nog nooit accountants horen praten over de toegevoegde waarde van "activistische accountancy". Ik hou al niet van activistische journalistiek, maar activistische accountancy is echt een nachtmerrie voor me.

Een debat over inhoud, juist waar ik echt passioneel een standpunt inneem, wordt gehinderd en zelfs onmogelijk gemaakt als "het systeem" niet emotieloos functioneert. Dat is al een groot probleem in onze samenleving. Laat de accountant asjeblieft haar of zijn objectiviteit bewaren.

Rik Blijham

Misschien geeft je betoog wel aan dat al die ronkende verhalen over het bredere plaatje flauwekul zijn.
De rol van de accountant is betrouwbaarheid toevoegen. Dat werkt alleen als hij kan toetsen aan eenduidige normen die algemeen aanvaard zijn in het maatschappelijke verkeer. Anders zal de gepercipieerde betrouwbaarheid van de accountant al snel in het geding komen (onafhankelijkheid is ook een belangrijke voorwaarde maar dat is een andere discussie).

Als inmiddels geen behoefte meer bestaat aan het toevoegen van betrouwbaarheid aan financiële informatie, bijvoorbeeld omdat enkel financiële informatie lang niet alles en dus eigenlijk niks zegt over de onderneming dan ligt het voor de hand om accountantscontrole af te schaffen. Verbreden van de functie van de accountant naar het publiekelijk verkondigen van meningen die inwisselbaar zijn (althans blijken) voor andere meningen zal de functie van de accountant uithollen en is daarmee een doodlopende weg.

Jan Bouwens

Beste Omar. Wellicht nog een voorbeeld van hoe het moet in mijn ogen (maar daar heeft de accountant nog steeds geen rol.
Na 7 oktober vond op Dartmouth College in de USA discussie plaats op basis van de stelling: Ben nooit tevreden met een simpel verhaal”. De Egyptische romanschrijver en voormalig diplomaat Ezzedine Fishere, stelde: “Probeer je te begrijpen wat er gebeurt, of probeer je iemand te vinden die je de schuld kan geven?” Mensen hadden het recht om verontwaardigd te zijn, vervolgde hij, maar studenten hadden ook de kans “de complexiteit te begrijpen, wat vaak onaangenaam is omdat we mechanismen tegenkomen die we willen mijden”. Dat is in mijn ogen het bredere plaatje. Het is verschrikkelijk wat er gebeurt in de oorlog. Als een universiteit kan helpen dan is het wel in termen van denken wat ons dichter bij een humane oplossing brengt.

Jan Bouwens

Beste Omar. Dank voor je uitnodiging. Ik weet echt niet hoe de accountant in de kwestie die je beschrijft en de beslissingen van het CvB die hiermee samen hangen de accountant van toegevoegde waarde is. Puur op basis van de regels niet, maar ook anderzijds niet. Het CvB heeft aangifte gedaan en de driehoek (niet het CvB) heeft daarop beslist te ontruimen. Daar kan het CvB niets aan doen en de accountant al helemaal niet. Het CvB zal in het verslag ongewtijfeld raport uitbrengen. Het is een buitengewoon ongelukkige situatie waar het CvB maar heel weinig kan doen. Een universiteit is geen onderneming die auto's verkoopt waar de CEO de lakens uitdeelt. Een universiteit is een organisatie waar in principe elk lid van de samenleving dat toetreedt welkom moet worden geheten. Het is aan het CvB om daarvoor te zorgen. Eisen die een deel van de leden op wil kunnen niet worden gehonoreerd. Het CvB kan alleen organiseren dat alle leden respectvol met elkaar omgaan, ook als men onderling andere meningen heeft. Die meningen die worden uitgewisseld. Als men zo'n afspraak niet respecteert, dan dient het CvB daar tegen op te treden. Het is nu aan de samenleving te oordelen over het handelen van het CvB.

Alexander Vissers

Het betreft hier een controle in het kader van de Wet op het hoger onderwijs en is een wettelijke controle van een organisatie van openbaar belang onder de Wet toezicht accountantsorganisaties. Bijzondere wettelijke controle die naar de daarvoor geldende standaard dient te geschieden. Natuurlijk zal de accountant zich verdiepen in de juridische en financiële consequenties van de illegale acties. Medewerkers en studenten hebben zich net als ieder ander te gedragen, de Universiteit is geen openbare ruimte en geen plaats voor demonstraties. De Raad van bestuur hoort er voor te zorgen dat de wet wordt nageleefd en dat de orde op de Universiteit niet verstoord wordt en kan daarbij een beroep doen op de sterke arm. Tekenend is dat een deel van actievoerders vreemdeling is, vreemdelingen die menen in een land waar zij gast zijn politiek te kunnen bedrijven en de orde te verstoren. "Tone at the top" is een buitenwettelijk begrip, en staat op gespannen voet met art 25 bis Richtlijn 2006/43/EG. Hoe het ook zij, het betreft de vraag of er een risico op materiële fout bestaat op grond van de houding van het bestuur. Daar is in casu geen sprake van.

Roy Gorter

Beste Omar,

Volgens mij sla je een paar stappen over door het College van Bestuur impliciet te veroordelen met het gebruik van woorden als "Tone at the top en leadership excellence", "bepaalde cultuur" en de vergelijking met de sjoemelende autodealer.

Ik denk dat het beter zou passen om in gesprek te gaan met het College van Bestuur met de intentie om te begrijpen hoe zij tot bepaalde keuzes zijn gekomen, dan direct een oordeel te vellen over die keuzes. Een College van Bestuur moet moeilijke keuzes maken, rekening houdend met verschillende belanghebbenden en lastige omstandigheden, binnen een bepaalde tijdsperiode en zonder wijsheid achteraf. Als accountant zou ik wel willen weten hoe dat proces is verlopen, hoe zij dit hebben ervaren, welke dilemma’s ze hadden, hoe ze tot de keuze zijn gekomen en hoe ze hier op terug kijken. Gewoon om te weten met wie je werkt en hoe die “in de wedstrijd zit”. En misschien heeft dit wel invloed op de controleaanpak, als bijvoorbeeld blijkt dat de voorzitter in zijn eentje het besluit heeft genomen en er feitelijk geen tegenspraak is. Maar net zo goed kan je tot de conclusie komen dat – ook al zou je een andere keuze gemaakt hebben – sprake is geweest van een zorgvuldig besluitvormingsproces. En misschien, als je echt hebt geprobeerd onbevooroordeeld te luisteren, kom je wel tot de conclusie dat je op dat moment op basis van de informatie die het bestuur toen had, dezelfde keuze gemaakt zou hebben.

Omar el messaoudi

Beste Jan ik wil je toch nog vragen om het geheel te onderzoeken en mijn opinie nogmaals te lezen. Het zou zonde zijn als iemand met jou intelligentie een te korte bocht neemt. Dank voor je tijd.

René J.A.M. Vromans

Het kan niet waar zijn dat voor eigen rechter wordt gespeeld en de democratie buiten spel wordt gezet.

De accountant stond erbij en keek ernaar. Dat is niet wat in de NOCLAR en de NV COS 250 staat maar voldoen aan wet- & regelgeving.

Geweld en vernielingen door studenten en docenten is nooit goed te praten!

Jan Bouwens

DDag Omar. Universiteiten hebben sinds hun bestaan als functie onafhankelijke en evenwichtige meningsvorming te bevorderen. Het CvB moet dus voor optimale omstandigheden zorgen om vrij onderwijs en onderzoek mogelijk te maken opdat hier meningen hiermee vorm kunnen krijgen. Dit betreft alle leden van de universiteit. Als acties van een deel van de medewerkers en studenten studie onmogelijk maken dan is het CvB verantwoordelijk om deze toestand te keren. Hoe ze dat aanpakken daar kun je discussie over hebben, maar het kan niet zo zijn dat met een bezetting wordt afgedwongen dat alle medewerkers en studenten hetzelfde gaan denken. Dat zou het einde van het bestaansrecht van de universiteit inluiden (voorbeelden genoeg in de wereld). De accountant speelt hier in mijn ogen geen rol.

Reageren op een artikel kan tot drie maanden na plaatsing. Reageren op dit artikel is daarom niet meer mogelijk.

Aanmelden nieuwsbrief

Ontvang elke werkdag (maandag t/m vrijdag) de laatste nieuwsberichten, opinies en artikelen in uw mailbox.

Bent u NBA-lid? Dan kunt u zich ook aanmelden via uw ledenprofiel op MijnNBA.nl.