Omar El Messaoudi

Als Schiphol weer wil floreren moet de luchthaven terug naar het personeel, want dat is de kern van iedere organisatie. Ook een wijze les voor de accountantssector, meent Omar El Messaoudi.

Discussie Column

Schiphol op hol

'Reizigers moeten door drukte op Schiphol opnieuw buiten wachten.'
'Maandag weer tientallen KLM-vluchten geschrapt door tekort beveiligers Schiphol.'
'2.600 reizigers claimen geld van Schiphol voor missen vlucht door drukte.'
'Dick Benschop stapt op als baas van Schiphol na maanden van chaos.'

En zo kun je urenlang doorgaan wat betreft de nieuwsberichten omtrent Schiphol van de afgelopen tijd. In 2018 stond Schiphol op nummer drie wat betreft de drukste luchthavens van Europa. Met 71 miljoen passagiers in dat jaar moest het op de lijst alleen nog plaats maken voor Heathrow (Londen) en Charles de Gaulle (Parijs). Een omvangrijk bedrijf, sterk financieel plaatje en genoeg plannen en personeel om de boel te runnen, zou je zeggen. Maar het was en het is een chaos daar.

Van de zomer heb ik dat zelf ook mogen ervaren. Ik heb er samen met duizenden anderen een halve dag of langer mogen inleveren. Overal lagen koffers, stonden mensen wanhopig rond te kijken, werden vluchten plotseling geannuleerd, stond personeel met de handen in het haar en stonden rijen van mensen buiten, nog langer dan die bij de Winter Efteling. Een complete chaos. Iedereen leek maar wat te doen. Ook daarboven. Niet waar de vliegtuigen vliegen, maar daar waar de beslissingen worden genomen. Ergens in een kamertje. Verscholen achter de chaos. Ik ben en blijf accountant en liep dus zowel met een toeristenpet als met een accountantspet op. Waar is de risicobeheersing? Waar zijn de processen en beheersmaatregelen? Waar zijn de verantwoordingslijnen en calamiteitenplannen? Waar is HR? Waar is de strategie? Waar zijn de personen die deze vragen moeten beantwoorden? Ergens in een kamertje. Verscholen achter de chaos. Het geringe personeel op de werkvloer mag het oplossen.
Ik ben door de chaos heengelopen en even het kamertje ingestapt. Visueel natuurlijk. Helaas wist ik niet waar het kamertje lag. Anders was ik zeker wel even binnengelopen en had de personen daar een preek gegeven over beheersing.

Als ik het kamertje dus in mijn gedachten binnenstap zie ik een aantal mannen in pak. Over de prijs van die pakken hoef ik niet te schrijven. Eén van die mannen staat op, loopt langs mij en verlaat het kamertje. "Bedankt voor je diensten Dick", wordt er nog nageroepen. Hij krijgt nog een schop na. Op een flipchart achter de achtergebleven mannen zie ik kengetallen. Dikgedrukt, omcirkeld en ingekleurd. Het belang van deze kengetallen is wel duidelijk. Verder zie ik nog vele cijfers, pijltjes, diagrammen, theorieën, kostprijsmodellen en investeringen staan. Investeringen in vastgoed, nog meer vliegtuigen, de nieuwste tools en technieken en een vraagteken. Een vraagteken?

"Zal ik 'm even voor jullie invullen heren?"
Zet daar maar PERSONEEL neer. Ook dikgedrukt, omcirkeld en ingekleurd. Investeer in je mensen. Zonder personeel geen motor, zonder motor geen vlucht, zonder vlucht geen kengetallen. En wat betreft die kengetallen, zet daar maar gelijk ook even wat belangrijkere kengetallen neer. Kengetallen omtrent tevredenheid personeel, verhouding privé en werk, verhouding werk en beloningen, belasting van het werk op personeel, toekomstperspectief personeel, groei en mogelijkheden voor het personeel, plezier op de werkvloer, veiligheid en ga zo maar door.

Een recent onderzoek van Markteffect laat zien dat 63 procent van de gevraagde medewerkers zich niet gehoord voelt door de directie. In het onderzoek werd personeel van bedrijven met meer dan honderd medewerkers gevraagd naar de betrokkenheid van het management. Organisaties moeten alles uit de kast halen om personeel te vinden én te behouden. En wat blijkt uit het onderzoek: Het zit 'm niet in grote cadeaus, maar juist in basale zaken. De medewerkers geven bijvoorbeeld aan behoefte te hebben aan een werkbezoek vanuit de directie. Ook zouden zij een tevredenheidsonderzoek willen, of een face-to-face gesprek met de directie. Bijna de helft (48 procent) van de respondenten geeft aan de directie vrijwel nooit te zien en 43 procent geeft aan dat de directie niet weet met welke uitdagingen men op de werkvloer heeft te maken.

Dat is een aantal belangrijke punten waarbij vele organisaties écht stil moeten staan. Bij vele onderzoeken komen dit soort punten naar boven. Ook wij als accountantssector kunnen hier veel van opsteken. Wij kunnen veel investeren in de slimste audit-tools, mooiste inrichtingen voor de kantoorpanden, standaarden en richtlijnen, commissies en reclamecampagnes. Zonder personeel geen beweging. Zonder beweging geen groei.

Wil Schiphol dus weer floreren, moet het terug naar het personeel. De kern van iedere organisatie. Ook een wijze les voor ons als accountantssector dus. Keer terug naar het personeel, voordat dat het vliegtuig neemt. Wees niet te laat. Het is namelijk een vlucht die niet kan worden geannuleerd.

Wat vindt u van deze column?

Reageer

Omar El Messaoudi is zelfstandig gevestigd registeraccountant en lid van de werkgroep Accounttech van de NBA.

4 reacties

Frans Kersten

Punt is dat het geen personeel meer is. Eigen personeel is lastig, duur, etc., dus moet je niet hebben. Inhuren is veel eenvoudiger. Kun je ook nog eens kijken waar je het goedkoopst kunt inhuren. Dat is bijvoorbeeld gebeurt met de bagageafhandeling (naast beveiliging een tweede oorzaak van de problemen). Niet in dienst van Schiphol of de luchtvaartmaatschappijen, maar ingehuurd via daarop gerichte bedrijven die concurreren met lage lonen. Vaak met tijdelijke of nul-uren contracten. Tegen het einde van corona overgestapt naar andere jobs zoals pakketjes bezorgen. Toen begonnen deze bedrijven ook nog te snijden in personeel met vast contract. Probeerden ze ook nog te lozen zonder transitievergoeding (laag geschoold, geen lid van vakbond, wat weten ze van ontslagrecht?). [Is er een accountant die hier naar kijkt?]
Na corona dus massale tekorten die niet zo snel opgevuld kunnen worden.
Het gaat dus niet alleen om eigen personeel, maar om de factor arbeid: deze moet beter gewaardeerd worden.

Alexander Vissers

Interessante column, hier gaat het kennelijk om werknemers de nog op de loonlijst staan. daarnaast wordt de discussie gevoerd over het vrijwel volledig uitkleden van het het arbeidsrecht in Nederland, de kloof tussen vast en flex, door flexwerken uitzendkrachten detachering tijdelijke contracten ZZP'ers en vooral ook arbeidsmodellen voor arbeidsmigranten Deze deregulering en flexibilisering waarin Nederland ongetwijfeld EU kampioen is heeft grote economische voordelen opgeleverd maar is kennelijk te ver doorgeschoten. Want wie is er nog in dienst van het bedrijf waar hij werkt? Zijn er bijvoorbeeld nog slachthuizen met personeel op de loonlijst? Bouwbedrijven? Marktwerking en prijsconcurrentie gecombineerd met grote werkloosheid en lage lonen in veel Europese landen hebben de factor arbeid uitgehold en daar betalen we een prijs voor. Niet voor niets staat het dichten van de kloof tussen vast en flex en ZZP'ers op de politieke agenda. Overigens denk ik dat het openbare beroep ten aanzien van mogelijk personeelsgebrek in een riante positie verkeert gezien het feit dat de jaarlijkse instroom de behoefte ver overtreft. Een paar procent meer vasthouden en je bent er al.

Omar El Messaoudi

Kan een factor zijn. At the end zul je altijd zien dat je terug moet naar je personeel. Er wordt vaak geroepen: Klant is koning! Ik zeg nee: Personeel is koning!

Harry Mock RA

Zolang het minimumloon zo laag is dat je daarvan niet eens de huur en de energiekosten kunt betalen,krijg je dit.

Reageren op een artikel kan tot drie maanden na plaatsing. Reageren op dit artikel is daarom niet meer mogelijk.

Aanmelden nieuwsbrief

Ontvang elke werkdag (maandag t/m vrijdag) de laatste nieuwsberichten, opinies en artikelen in uw mailbox.

Bent u NBA-lid? Dan kunt u zich ook aanmelden via uw ledenprofiel op MijnNBA.nl.